Kolay İçerik
Ezine Escort Zeynep, küçük bir eğitim grubunda beş dakikalık bir sunum yapan bir kadını anlatan karakter hikâyesi. Zeynep konuyu iyi biliyor, onu zorlayan şey önceden yazdığı cümleleri sırasıyla söylemeye çalışmak.
Ezine’de geçen diğer karakter hikâyeleriyle birlikte bu anlatı da aynı ilçe bölümünde yer alıyor.
Bir Soru
“Peki fotoğrafın hangi ay çekildiğini hatırlamıyorsam?”
Soruyu arka sıradaki Kadir Bey sormuştu. Telefonunu masanın üstüne, ekranı yukarı bakacak şekilde koymuştu.
Zeynep elindeki kâğıda baktı. İkinci adımın altında üç madde vardı. Hiçbiri bu değildi.
“O zaman aya göre aramazsınız,” dedi. “Ama ne olduğunu hatırlıyorsunuz, değil mi? Bir düğün, bir bayram, biri bir yere gitmiş. Önce o güne ait tek bir fotoğraf bulursunuz. Sonrası kolay, yanındakiler zaten aynı günden.”
Kadir Bey başını salladı, telefonunu eline aldı.
Başlamadan Önce
Yarım saat önce oda daha boştu. Pencerenin altında bir minibüs durmuş, şoför birine bir koli uzatıyordu. Ezine’nin bu saatinde aşağıdan sürekli bir kapı sesi, bir selam, bir motor sesi gelirdi.
Zeynep sandalyesinde dik oturmuş, kâğıdına bakıyordu.
“Telefonumuzdaki fotoğraflar arttıkça aradığımızı bulmak zorlaşır,” diye fısıldadı. “Bugün size bunu kolaylaştıracak üç adımdan…”
“Sen de mi kızına soruyorsun bunları?” dedi yanındaki Nermin.
Zeynep başını kaldırdı. “Yok, ben kendim kurcaladım.”
“Benim kızım düğün fotoğraflarını bir yere koymuş. Ama nereye koyduğunu söylemedi, ben de soramıyorum artık, ayıp oluyor.”
“Albümlere bakın. Kızınız bir klasör açmıştır, adını da muhtemelen ‘Düğün’ koymuştur. Yoksa en son eklenenlere bakarsınız, oradan bulursunuz.”
“Akşam bakarım.” Nermin telefonunu çantasına geri koydu.
Zeynep tekrar kâğıdına döndü. “Telefonumuzdaki fotoğraflar arttıkça…”
Eğitmen saatine bakıp “Zeynep Hanım,” dedi.
Zeynep ayağa kalktı, öne geçti. Altı kişi ona bakıyordu. Ağzını açtı ve ilk kelime gelmedi.
Kâğıda baktı. Gözü önce ikinci satıra gitti, onu okudu. Sonra geri dönüp birinci satırı okudu, ardından ikinciyi bir kez daha okudu.
“Yani… benim telefonumda iki bin küsur fotoğraf var,” dedi. “Bunu söylemem gerekmiyordu aslında. Neyse.”
Kimse gülmedi. Biri öksürdü, eğitmen kalemini masaya bıraktı. Zeynep birinci adımı kâğıttan okudu, ikinci adıma geçerken Kadir Bey elini kaldırdı.
Kalan İki Dakika
“Mesela sizin torununuzun gösterisi,” dedi Zeynep, Kadir Bey’e dönerek. “Bir tane bulduğunuzda hepsini seçersiniz. Sonra yeni bir klasör açıp adını ‘Gösteri’ koyarsınız. Hepsini oraya silersiniz… Yok, taşırsınız. Silmeyin sakın.”
Nermin öne eğildi. “Klasörün adını ben mi yazıyorum, yoksa kendisi mi koyuyor?”
“Siz yazıyorsunuz. Ne yazarsanız o olur. Sonra ararken o adı hatırlamanız yeter.”
“Her fotoğrafa ayrı klasör mü açacağız?” diye sordu pencere kenarındaki Gülay Hanım. “Benim bin tane çiçek fotoğrafım var. Bin klasör mü olacak?”
“Hayır, hayır. Hepsi tek klasöre. ‘Çiçekler’ diye bir tane açarsınız.”
“Ama hepsi aynı çiçek değil ki.”
“Olsun. Önce hepsini bir yere toplayın. Sonra isterseniz ayırırsınız.”
Gülay Hanım bir şey yazdı. Kâğıdında ne yazdığını Zeynep göremedi.
Ezine Escort Zeynep kendi kâğıdına baktı. Üçüncü adım duruyordu: gereksiz kopyaları silmek, bir de yedek almak. Altına “önemli” diye not düşmüştü.
“Süre doldu,” dedi eğitmen.
“Bir şey daha vardı ama…” Zeynep kâğıdı elinde tuttu. “Tamam.”
Yerine döndü. Eğitmen bir sonraki ismi okurken Gülay Hanım sandalyesini biraz yaklaştırdı ve telefonunu uzattı.
“Benim ekran sürekli kararıyor. Bunu nasıl düzeltirim?”
Zeynep telefona baktı, sonra Gülay Hanım’a.
“Ne yaparken kararıyor? Bir şey okurken mi?”
“Tarif okurken. Tam malzemelere gelince kararıyor, elim de hamurlu oluyor.”


