Kolay İçerik
Biga Escort Nehir, bir iş yerinde kimin neyi fark ettiğini ve bunu ne zaman söylediğini anlatan bir karakter hikâyesi. Hikâye, sıradan bir iş gününün son yarım saatinde başlıyor.
Bu anlatı, Biga’daki escort hikâyeleri arasında yer alıyor.
Vardiya Biterken
Biga’nın merkezindeki küçük atölyede gün, kuryenin gelmesiyle biterdi. O gün kurye geldiğinde koliler kapının yanındaki rafta hazır bekliyordu. Kimse fiş aramadı, kimse “Bu bugün mü gidiyordu?” diye sormadı.
Sabah Sibel, elindeki fişleri sallayarak “Yarına kalanları şu sol rafa koyalım, bugün çıkacaklar kapıya yakın dursun,” demişti. Nehir de etiketleri yazmış, rafların kenarına bantlamıştı. Sibel öğleden sonra dişçiye gitmek için erken çıkmıştı.
Kurye gidince Hakan Bey depodan çıktı, raflara baktı.
“Bu iyi olmuş, Nehir. Adam beş dakikada çıktı. Eline sağlık.”
Nehir ağzını açtı. Tam o sırada Hakan Bey’in telefonu çaldı. Hakan Bey “Efendim, abi” diyerek ofise yürüdü.
Biga Escort Nehir önündeki koliye bant çekti. Bant ortadan yırtıldı, ucunu bulmak için tırnağıyla uğraştı. Sonra makaslı bant aparatını aldı ve kalan üç koliyi kapattı.
Ertesi Sabah
Nehir geldiğinde Sibel çoktan önlüğünü giymiş, sol raftaki kolileri sayıyordu. Hakan Bey ofisin kapısında, elinde çay bardağıyla bekliyordu.
“Nehir, öğlenkilere şu raf düzenini sen anlatır mısın? Onlar da aynı şekilde yapsın, akşam karışmasın.”
Nehir çantasını askıya astı.
“O fikir benim değildi. Sibel söyledi, ben sadece etiketleri yazdım.”
Hakan Bey bir an Sibel’e, sonra Nehir’e baktı.
“Dün seni etiket yazarken gördüm, ben de öyle sandım.”
“Etiketler bende kaldı, ondan.”
Sibel kolileri saymayı bıraktı. “Ben de sana Hakan Bey’e söyle demedim ki,” dedi Nehir’e. “Unuttum zaten, dişçiye yetişecektim.”
“O zaman sen anlat, Sibel,” dedi Hakan Bey. Çayından bir yudum aldı. “Ya da ikiniz anlatın, bana fark etmez. Yeter ki akşam koli karışmasın.”
“Anlatırım ama bir şey eksik,” dedi Sibel. Sol rafın en altındaki koliyi çekti. “Bu dün buraya kondu. Yarına kalan değil aslında. İçinden bir ürün eksik, depoya gelmesini bekliyoruz. Gelmezse bu raf ona göre çıkar, kimse de bakmaz.”
Nehir koliye eğildi. Fişin üstünde kurşun kalemle “1 eksik” yazıyordu. Kendi yazısıydı.
“Bunu ben koydum,” dedi. “Başka yer yoktu.”
“Biliyorum. Ben de olsam oraya koyardım.”
Hakan Bey ofise döndü, kapıyı açık bıraktı. İçeriden bilgisayarın açılış sesi geldi.
Nehir çekmeceden kırmızı bandı buldu. Orta rafın alt gözünü boşalttılar, oradaki boş kutuları depoya taşıdılar. Sibel bandı rafın kenarına uzunlamasına yapıştırdı, Nehir de üstüne “Eksik bekleyen” yazdı.
“Fişe de tarih yazalım,” dedi Sibel. “Üç gün geçerse Hakan Bey’e söyleriz, müşteriyi arasın.”
“Kim söyleyecek?”
“Kim görürse.”
Biga Escort Nehir kalemle eksik koliye tarihi yazdı, yeni göze yerleştirdi. Öğle vardiyasının ilk gelen kişisi kapıdan girdiğinde ikisi hâlâ rafın önündeydi. Sibel ona üç rafı parmağıyla gösterdi. Kırmızı bantlı gözü anlatırken Nehir’e döndü, kendi yazısının ne olduğunu sordu. Nehir harfleri biraz düzeltti.
Hakan Bey ofisten seslendi: “Sabah siparişleri düştü, yazıcıdan alın.”
Nehir yazıcıdaki fişleri topladı. Yedi tane vardı. Sibel birini çekip okudu, kaşlarını kaldırdı.
“Bunun yarısı bugün çıkacak, yarısı perşembe. Tek koli mi yapıyoruz, iki mi? Hangi rafa?”



