Kolay İçerik
Çan Escort İrem, arkadaşlarıyla geçirdiği bir oyun akşamını konu alan karakter hikâyesi. İrem’i yalnızca kısa karşılaşmalardan tanıyan Damla da bu kez aynı masada.
Beş mi, Altı mı
“Altı geldi. Herkes gördü.”
Okan zarı avucunda tutuyordu, yani kimse artık hiçbir şey göremezdi. Ceren piyonu bir kare geri çekti.
“Beş geldi. Sen zarı alırken döndü.”
“Zar kendi kendine dönmez.”
“Senin elinde döner.”
Damla ikisine bakıp güldü, sonra kararsızca İrem’e döndü. Onu ilçe merkezindeki markette birkaç kez görmüştü. Kasada sırası gelince kısaca selam veren, poşetini kendi dolduran, fazla konuşmayan bir kadındı. Bu akşam da öyleydi. Halının üstündeki minderde bacak bağdaş oturuyor, elindeki kartları masaya kapalı bırakmış, tartışmayı dinliyordu.
Mutfaktan kısa, boğuk bir ses geldi. Ceren başını kaldırdı.
“Çaydanlık bu,” dedi. “Islık çalmadan önce hep bir kere öksürür. Daha var.”
Okan bu arada piyonu yeniden ileri itmişti. Ceren eline hafifçe vurdu. Okan boğazını temizledi, iki kere, sonra gayet ciddi bir sesle “Kurallara göre itiraz süresi doldu,” dedi. Böyle bir kural yoktu. Damla kutunun kapağındaki kurallara bakmak için uzandı, Ceren “Bakma, yok,” dedi.
Çan Escort İrem bir şey söyledi ama tam o sırada aşağıdan bakkalın kepengi indi. Çan’da hafta içi akşamları sokak erken sessizleşirdi; kepenk sesi o yüzden salonun ortasına kadar geldi. İrem’in cümlesini kimse duymadı. İrem de tekrarlamadı. Kartlarından birini çevirip yerine koydu.
Islık
Oyun basitti. Zar atıyor, piyonun durduğu karenin rengine göre kart çekiyordun. Kimi kartta bir soru vardı, kimi kartta ise anlatılması gereken bir kelime. Kelimeyi söylemeden anlatmak, söylersen bir tur beklemek.
Damla ilk kelimesini anlatırken ellerini çok kullandı. Okan “Helikopter!” diye bağırdı, kelime “tavan vantilatörü”ydü. Damla “Yaklaştın ama,” dedi, sonra bunun pek doğru olmadığını kendi de kabul etti.
Ceren mutfağa gidip geldi. Çaydanlık hâlâ öksürmüyordu. Bardakları tepsiyle getirdi, halının kenarına bıraktı. “Kimse devirmesin,” dedi, ve ilk iki dakikada Okan dirseğiyle birini kıl payı kurtardı.
Sıra Okan’a geldi. Kartı okudu, bir an durdu. Ardından boğazını temizledi, iki kere, aynı ciddi tonla.
“Bu kart bozuk. Bir daha çekmem lazım.”
Çan Escort İrem İrem bardağını aldı, bir yudum içti.
“Islık geliyor,” dedi.
Ceren önce sustu, sonra kahkahayı bastı. Elini ağzına götürdü ama kahkaha parmaklarının arasından taştı. Okan “Ne?” dedi, sonra anladı, o da gülmeye başladı. Kartı masaya kapattı.
Damla bir an ikisine, bir an İrem’e baktı. “Çaydanlık mı?”
“Öksürüyor, sonra ıslık,” dedi Ceren, gözünü silerek. “Okan da aynı.”
Damla da güldü, biraz geç ama içten. İrem gülmedi, sadece dudağının kenarı kıpırdadı. Bardağını yerine koydu. Okan kartı yeniden aldı ve bu kez gerçekten anlatmaya çalıştı. Kelime “pusula”ydı. Kimse bilemedi. İrem de bir şey tahmin etmedi; Okan’ın elleriyle çizdiği yuvarlağı izledi, sonra Ceren’in bardağını halının kenarından biraz içeri çekti.
Yeni Tur
Mutfaktan kısa bir öksürük geldi. Hemen ardından ince, uzayan bir ıslık.
Okan ellerini havaya kaldırdı. “Tamam, bu bana yapılıyor.”
Ceren kalktı. Damla oyunu yeniden dizmek için piyonları toplamaya başladı. İrem kartları karıştırıyordu, yavaşça, kenarlarını hizalayarak. Bir kart iki kere elinden kaydı, ikisinde de kimse bir şey demedi.
Bu turda Okan’la Ceren’in aynı takımda olmaması gerektiğine karar verildi. Kararı kimin verdiği belli değildi ama itiraz eden olmadı.
Damla elinde piyonlarla durdu. Sonra minderini aldı, masanın öbür tarafına, İrem’in yanına koydu. Oturdu.
“Sen hangi rengi alıyorsun?” diye sordu.
İrem kartlardan başını kaldırdı. “Yeşil.”
“Ben de yeşil diyecektim.”
“O zaman mavi,” dedi İrem ve mavi piyonu kendi önüne, yeşili Damla’nın önüne itti.
Ceren tepsiyle döndüğünde Okan zarı çoktan eline almıştı. Boğazını temizledi.
Damla, İrem’e doğru eğildi, sesini alçalttı. “Şimdi öksürdü mü?”
“Bir kere,” dedi İrem. “Daha var.”
Çan ile ilgili diğer içerikleri Çan bölümünde bulabilirsiniz.



